Ucieczka do medyny

Wśród konserwatywnych, bogatych mieszkańców Mekki poglądy głoszone przez Mahometa budziły coraz większy niepokój, wkrótce też pod wpływem nacisków prorok zmuszony był opuścić miasto i z nieliczną grupą wyznawców udał się do Jatrib (obecnie Medyna - „miasto proroka"), miasta leżącego na północ od Mekki. Wrócił w 630 roku, zdobył miasto i kazał zburzyć wszystkie pomniki i wizerunki pogańskich bogów. Wkrótce większość mieszkańców Mekki dołączyła do wyznawców islamu. Sukcesy Mahometa skłoniły kolejne plemiona z całej Arabii do przyjęcia nowej religii. Mahomet cieszył się odtąd niekwestionowanym autorytetem w całym państwie. Prorok zmarł w dwa lata po zdobyciu Mefcki, w roku 632. Pochowany został w Medynie. W ciągu następnych kilkudziesięciu lat Arabowie podbili Egipt, Palestynę, Syrię, Irak, Persję, a wkrótce dotarli też przez północe wybrzeża Afryki aż do Hiszpanii. Sukcesy militarne były postrzegane przez Arabów jako dowód, iż Allach, jest po ich stronie. Naukowcy zgadzają się, że jednym z czynników decydujących o tak gwałtownym rozprzestrzenieniu się islamu była atrakcyjność nauki Mahometa. Islam oferował nowy sposób na życie i atrakcyjną formę organizacji społeczeństwa.